[Fiction SGL] Best Friend

posted on 07 Jul 2011 00:38 by yusayo1994 in FicTion

จะให้ได้อารมณ์ เปิดเพลง Some other day คลอไปด้วยก็ดีนะ~

 

 

Fiction : Best Friend (เพื่อนสนิท) [One shot]

Pairing : NutxSin

Author : DoubleYuu

 

 

 ...เพื่อนสนิท...

           ..ก็คือเพื่อนธรรมดาๆคนนึง..


           “นัท ตอนนี้เราเป็นเพื่อนสนิทกันแล้วใช่ปะ?”

           “ไม่รู้ดิ ซินคิดว่าไงล่ะ?”

 

..ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆทั่วๆไป..

 

ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆอย่าง ที่คล้ายๆกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น... 

...ถึงจะมาสนิทกันได้...

 

...บางที อาจไม่ใช่นิสัย...

 

           “ซิน ไปกินเลี้ยงกับพวกพี่ปุ๊ยกันป่าว?”

           “ไม่ล่ะ วันนี้เราอยากอยู่บ้าน”

 

...บางที  อาจไม่ใช่หน้าตา...

 

           “มีแต่คนบอกว่านัทหน้าเหมือนมาเฟียอะ”

           “แล้วเหมือนจริงปะ?”

           “จริง โดยเฉพาะตา มองใครก็อย่ามองนิ่งๆสิ คนจะเข้าใจผิดก็เพราะงี้แหละ”
           “ครับๆ ผมผิดเอง ไม่เหมือนคนแถวนี้ หน้าสวยยังกะนางฟ้าของแฟนคลับ”

 

...บางที  อาจไม่ใช่ฐานะ...

 

           “เมื่อวานเราพึ่งซื้อกระเป๋าใหม่ เป็นไงๆ”

           “โอ๊ย กูดูไม่ออกหรอก ของแพง ไม่มีปัญญาซื้อ ฮ่าๆ”

 

...บางที  อาจไม่ใช่ระดับความรู้...

 

           “ทาคุยะซังเค้าทักมาในเฟซน่ะ ไปตอบกลับเค้าสิ”

           “โง่อิงค์ว่ะ ไปเขียนให้หน่อยดิ~”

 

...แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็น  มันคนนี้เท่านั้นที่มี...

 

 

 

...บางครั้ง เราก็ไม่ไป  ที่ที่เราอยากไป...

 

           “นัท เราอยากไปซื้อสร้อยใหม่อะ ไปเป็นเพื่อนได้มั้ย?”

           “โทษทีว่ะ ไม่ว่างอะ”

           “อืมๆ งั้นเราไม่ไปละ”

 

...เพียงเพราะว่า  มันไม่ไปด้วย...

 

           

….

 

 

...บางครั้ง   นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน...

 

           “ซิน.. เป็นไร? ”

           “..ฮึก”

           “เฮ้ย!? ร้องไห้ทำไม!???”

 

...น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด...

 

 

...บางครั้ง ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้...

 

           “บอยๆ วันนี้นัทไม่มาเหรอ?”

           “ไม่รู้ดิพี่ แต่เมื่อคืนเห็นบอกว่าอยู่ผับ สงสัยเมาแอ๋อยู่บ้านมั้ง”

 

...บางครั้ง ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้...

 

           “ซิน อย่าร้องไห้ได้มั้ย คนมองเยอะนะ”

           “ขอโทษฮะ..พี่โอ๊ต.. แต่ซินทำงานพลาด... ซินรู้สึกผิด..”

            ..

           “เฮ้ย ไอ้นัท ช่วยหน่อยดิ”

 

...ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆที่หัวไหล่...

 

           “อย่าร้องไห้สิครับคนดี ไม่ต้องคิดมาก มันไม่ใช่ความผิดของซินหรอกนะ”

           “แต่..นัท.. เราทำให้ทุกคนต้องวุ่นวาย...”

           “เอาน่า..ซินอย่าคิดมาก แต่ถ้าซินคิดว่าซินผิด นัทก็ผิดด้วยเหมือนกัน”

 

...บอกเป็นนัยๆว่า กูอยู่ตรงนี้…

 

ชอบคำๆนึงที่บอกว่า

 

...เราไม่ได้เป็นแค่เพื่อน...

...แต่เราเป็นตั้งเพื่อนต่างหาก...

 

 

...เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ...

...มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน...

 

           “นี่แฟนกู เป็นไง น่ารักมั้ย ฮ่าๆๆ”

           “เออว่ะ น่ารักจริงๆด้วย..”

           “ไม่ใช่น่ารักอย่างเดียว สวยก็สวย เก่งก็เก่ง โอ๊ยย สเป็คกูเลย”

           “อืม..ดีใจด้วยนะ”

 

...ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน ทั้งๆที่มันคนละเรื่องกันเลย...

 

 

...แต่เมื่อเวลาที่มันอยู่ในห้วงของความรัก...

...เพื่อน  จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวมันทันที...

 

           “นัท..เราอยากถามว่า....”

           “โทษทีนะเฮ้ย ตอนนี้อยู่กะแฟน ไว้คุยกันทีหลัง”

           “อ้อ..งั้นเหรอ ขอโทษด้วยนะ”

 

...ไอ้คนเป็นเพื่อนสนิท ตอนนี้ก็ชินแล้ว ที่เวลามันมีรักทีไร มันก็จะห่างๆเราไปทุกที...

 

...เวลาที่จะกลับมานึกถึงเราได้อีกที ก็ตอนอกหักนู่นแหละ…

 

           “ซิน.. กูเลิกกะแฟนแล้วว่ะ..”

           “ต้องเลิกกับแฟนก่อนถึงจะจำเบอร์โทรเราได้ใช่มั้ยเนี่ย”

 

...ก็เคยคิดเหมือนกันนะ ถ้าเราเป็นมัน จะรู้สึกยังไง…

...คงจะประมาณว่า 'เพื่อนน่ะไปหาเมื่อไหร่ก็ได้ แต่แฟนน่ะมันหายาก'…

 

...คิดๆดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ...

 

...

 

 

...เวลาผิดหวัง  พอเจ็บตัวขึ้นมา นาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน...

 

...อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน...

 

           “มีไรวะ โทรมาดึกดื่น”

           “นอนอยู่รึปล่าว?”

 

...ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้วเราก็จะไล่มันกลับไปนอน...

 

           “กำลังฝันว่าได้กีตาร์ตัวใหม่เลยว่ะ”

           “อ้าวเหรอ..งั้นนอนต่อเถอะ ไว้ค่อยคุยกันก็ได้”

 

...ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆทั้งนั้น...

ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว...

 

แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า

 

…'เพื่อน คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ '…

 

...เพื่อน คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา...

...แต่เป็นคนที่ไม่วันปล่อยให้เราล้มลง ไม่ว่าเราจะเจ็บมาแค่ไหนก็ตาม...

 

Singular

เป็นเพื่อนสนิทกันแบบนี้ตลอดไปนะ :-)

 

.

.

.

End

 

///////////////

 

งงๆวะ = = นั่งแต่ตั้งแต่บ่าย ยันเมื่อกี้ 55

อุปสรรคขวางกั้นเยอะมว๊ากกกกกกกกกกกกก

 

ฝากฟิคนี้ไว้ด้วยนะคร๊าบบบบบบ

 

ปล.มีฟามสุข ได้โฟนกะสวยเป็นครั้งแรก แฮ่กกกกกกกกกกกก

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้ว ใจกระตุกวาบ
ความสัมพันธ์ที่เป้นมากกว่าเพื่อน
ชอบเหมือนกันคะ "เราไม่ได้เป็นแค่เพื่อน
แต่เราเป็นตั้งเพื่อน "
อ่านฟิคนี้ แล้วคิดถึงเพื่อนมาก ๆ
โทรไป Good night ก่อนนอนดีกว่า

#3 By pang (223.207.10.230) on 2011-09-04 00:06

Hot! Hot! Hot!
ชอบค่ะ ตรงมาก สุดยอดดด >W<

อ่านแล้วรู้สึกว่า มันสมกับเป็นสองคนนี่มากจริงๆ ฮาา
คำว่าเพื่อนนี่มันช่างไม่มีเหตุผลเลยนะ ชอบจัง~

#2 By Awesome.,P on 2011-07-24 20:26

อ่านบทความที่น้องยูแปะไว้แล้วคิดถึงคู่นี้จริงๆนะ XD
(แม้ว่าสักพักจะเริ่มโยงเข้าเรื่องตัวเอง ซึ้งกะเพื่อนน้ำตาแตกก็ตาม)

มันลงตัวไปหมดเลยแหะ น่ารักอย่างแรงเลยน้องยู

'เราได้เป็นตั้งเพื่อนกัน' มันเป็นความสัมพันธ์ประหลาด ที่เหมือนจะธรรมดาแต่มีค่าที่สุด
เป็นแฟนกัน มันก็จะต้องมีวันที่เลิกรัก เลิกรา แต่เป็นเพื่อนสนิทแบบนี้ ความรู้สึกดีๆที่มีให้กัน ที่ทำให้คนรอบข้างยิ้มได้ มันจะยังคงอยู่ตลอดไป >_<d

#1 By jjippiichirpii on 2011-07-07 01:32